Tegenstellingen tussen meneer de carnivoor en mevrouw de herbivoor

Tegenstellingen tussen een vegetariër en een carnivoor.
Het heeft even geduurd voordat ik echt vegetarisch werd, eerst vanwege mijn gezondheid, en later ook omdat ik mij niet kan vinden in het dierenleed en de gevolgen voor het milieu. We aten de laatste jaren al regelmatig vegetarisch en
als er vlees, wild of gevogelte op tafel kwam betaalde ik hier graag wat meer voor. Als ik dan maar wist dat het biologisch was en waar het vandaan kwam, vaak had ik het boerenbedrijf al gezien en wist ik zelfs de naam van het dier dat ik in de vriezer kreeg. Dat laatste hielp mij trouwens over de laatste drempel om vegetarisch te worden heen. Mijn knuffel waterbuffel en mijn adoptie stier Bentley opeten is echt een stap te ver 😉
Door mijn opleiding natuurvoedingsdeskundige las ik veel achtergrondinformatie over voeding, dieren, bedrijfsvoering etc. Dit heeft er toe geleid dat ik vegetarisch ben gaan leven.

Nu is er een probleem; mijn man schreef jaren geleden dit blog Vegetariërs houden niet van dieren op mijn site en denkt hier nog steeds zo over.

En wat doe je als je vrouw vegetarisch wil eten, en je zelf een ‘principieel’ vleeseter bent? Ik vind de lammetjes in de wei in het voorjaar veel te leuk. Ik gun die lammetjes hun leven. En waar de vegetariër zegt, ik wil niet dat er een dier voor me sterft, weet ik dat natuurlijk evenwicht betekent dat als er een dier geboren wordt, er ook een sterft. Als ik vlees eet sterft er weliswaar een dier, maar er wordt er dus ook een geboren. Voor de vegetariër die niet wil dat er een dier voor hem sterft, wordt er ook geen dier geboren. Zwart wit gezien zou je kunnen zeggen dat een vegetariër dus tegen leven is, maar dat is niet zo, juist hun liefde voor leven maakt ze vegetariër. Waarmee meteen het probleem duidelijk wordt, ik ben een rationeel mens, ik vind handelen uit emotie een beetje raar. Een vegetariër is vaak een emotioneel mens, die achteraf ratio probeert te vinden voor een beslissing die emotioneel genomen is.

Wat is goed en wat is fout? Zowel emotie als ratio zijn nodig, veel van de goede en fijne dingen in het leven worden geboren uit emotie, maar ratio maakt weer veel dingen mogelijk. Wetenschap, welvaart zijn ratio producten, cultuur en geluk weer emotie. 
Kortom, de tegenstelling die ‘mevrouw de herbivoor’ schetst is niet iets waar we elkaar makkelijk gaan vinden. Haar argumenten zijn voor mij ‘onzinnig’, ze handelt zonder ‘reden’. Terwijl het voor haar erop lijkt alsof ik niet luister, ik beantwoord haar vragen niet, snap haar probleem niet.

Wat zijn, naast mijn gezondheid, argumenten waarom ik vegetarisch ben gaan leven.
Dierenleed, we kennen de verhalen van de vleesschandalen en de misstanden in slachterijen. Daarnaast zijn er bedrijven die voor kwantiteit gaan en niet voor kwaliteit. Denk aan de bedrijven die veel groeihormonen en antibiotica gebruiken, in Nederland worden er in de vee-industrie alleen al vijfhonderd miljoen dieren gehouden, vissen niet meegerekend.
Ik neem als voorbeeld de kippen, een legbatterij. Behuizing die totaal tegen de natuurlijke leefwijze in gaat. Kippen scharrelen rond, lopen, fladderen en rennen. Zoeken in de grond naar voeding, gaan op stok, maken een nest en nemen een stofbad. Een kip heeft een vleugelspanwijdte van ongeveer 76 cm, hoe kan dit ooit passen in legbatterijen. Oke legbatterijen mogen vanaf 2012 niet meer, het heet nu welzijnskooi, wat het leven van een kip niet makkelijker heeft gemaakt. Het licht brandt langer, kippen leggen onder invloed van daglicht hun eieren. De eieren worden verwijderd dus de kippen blijven eieren leggen om weer opnieuw een nest te maken.
Naast dit leed verdwijnen bij de kuikens de hennen meteen, die zijn niets waard. Om deze reden worden er dagelijks wereldwijd miljoenen keukens vrijwel meteen na de geboorte vergast, verdronken of zelfs door een versnipperaar gegooid. Er zijn geen boeren die haantjes groot brengen voor het vlees. En dan heb ik het nog niet eens over de levensduur van normaal 10-15 jaar die teruggebracht wordt naar ongeveer 14 maanden.
En dat zegt iemand die tot haar zestiende is grootgebracht op een kippenbedrijf, een legbatterij, mijn vader is hiermee gestopt omdat er schaalvergroting plaats moest vinden en er geen opvolging was. Als mijn vader nog zou leven hadden we nu een flinke discussie gehad.

Ja ik weet dat dit de extremen zijn en dat er godzijdank heel veel boeren zijn die hun dieren goed en met liefde verzorgen. Bij deze boeren wil ik best vlees kopen voor mijn carnivoor maar dan wel biologisch. Ook al ben ik er nog niet uit of dit laatste niet tegen mijn leefwijze in gaat om vlees te kopen en te bereiden.

En dan heb ik het milieu aspect van dieren nog niet eens benoemd.

Dierenwelzijn vind ik een argument, niet om vegetarisch te leven, maar het zou wel de basis moeten zijn voor het houden van dieren. Toen bleek dat er steeds meer ongelukken in het verkeer gebeurden hebben we niet de auto verboden, maar wel eisen gesteld aan het verkeer, de opleiding van mensen en de techniek van auto’s. Met als gevolg dat het verkeer veel veiliger is geworden. Dat kan ook voor het houden van dieren, daar kunnen we met zijn allen (als het maar op de politieke agenda komt) voor zorgen. Tot die tijd ben ik groot voorstander van het kopen van eieren bij iemand die kippen als hobby houdt. Die kippen lopen normaal buiten in een ruime ren en hebben een veel beter leven. Maar om nu alle kippen te ruimen omdat er een aantal rotte appels tussen de kippenboeren zitten……

Het milieu aspect is voor mij ook een ‘verzonnen’ argument. Er is ooit een berekening gemaakt waarbij gekeken is naar hoeveel ‘groen’ een dier eet, wat het produceren van die kilo groen kost aan milieu vervuiling, en dat berekend per kilo vlees die van een beest afkomt. Een rare berekening, want dat geld net zo goed voor de herten en wilde zwijnen op de Veluwe die eten ook groen. Als je dat omrekent naar kilo wild zwijn is zo’n beest bijzonder vervuilend. Alleen… niet al het groen dat dieren eten is geschikt voor mensen; ik eet nooit gras, en landbouwgrond kan niet alleen intensief gebruikt worden voor het kweken van goed voor menselijk consumptie. Ook die grond moet ‘rusten’ en met wisselgewassen goed beheerd worden. Verder worden veel van de gewassen die afgekeurd worden voor menselijke consumptie gebruikt voor veevoer, in plaats van weggooien. Dat kan je als milieubelasting zien, maar dat is wel eenzijdig.
Het probleem dat we hebben is volume, we zijn met zoveel mensen dat alles intensief moet, landbouw, veeteelt, echt alles. Als we niet efficiënt genoeg zijn dan wordt het hongerprobleem op de wereld nog veel groter. En gezien de stijgende bevolkingsaantallen wereldwijd, zal de efficiency nog veel verder opgevoerd moeten worden, en dus het milieu nog veel verder belast. 
Vanuit dat oogpunt was de Chinese eenkind politiek zo gek nog niet, stel je eens voor, in plaats van 18 miljoen zouden er maar 4 miljoen mensen in Nederland wonen. Genoeg ruimte om te leven, ook voor de dieren. Minder huizen die warm gestookt hoeven te worden, minder energie, minder autokilometers. Minder milieubelasting en veel meer mogelijkheden en ruimte voor dierenwelzijn.

Zoals we in het begin al aangegeven hebben, we gaan elkaar hier niet in vinden, maar toch hebben we een compromis nodig. Voorlopig is het ‘compromis’ dat ik max twee keer per week vegetarisch eet. Maar dat is voor ons beiden niet echt een bevredigende oplossing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *